In die mooie stad Zaltbommel..

En te midden van die rommel, rommel
Dreef de torenspits van Bi-Ba-Bommel
En te midden van die rommel, rommel
Dreef de torenspits in ’t rond

Zaltbommel is een leuke stad. En dat zeg ik niet alleen omdat de leukste man ter wereld er vandaan komt. Het is er klein en knus en er zijn allemaal van die leuke scheve gevelhuisjes en smalle straatjes waar ik niet met de auto doorheen durf te rijden.

Ik houd van dat soort steden. Plaatsen met karakter.

In Zaltbommel staat ook een pracht van een kerk, de Grote of Sint-Maartenskerk. En die Sint-Maartenskerk heeft een roerig verleden. Zo is al menig keer de bliksem in de toren geslagen waardoor de eerste én later gebouwde tweede kerkspits verwoest werden. Sindsdien gaat de kerk met stompe spits door het leven. Maar minder mooi is hij er niet door geworden. Ook oorlogen heeft de kerk doorstaan, en in de kerk zijn ook nog kanonskogels te vinden die in de muren zijn genesteld. De laatste schade (oke, in het licht van voorgaande mag het bijna geen naam hebben) werd veroorzaakt door een stel sukkels boeven die geprobeerd hebben de ruit van de kiosk open te breken met een koevoet. Resultaat: een scheur van dik een meter.

Serieus? Inbreken in een kerk? Welke idioot doet nou zoiets?

Mijn schoonouders, beide vrijwilliger bij de Sint-Maartenskerk, vroegen vervolgens of ik er een mooie raamschildering overheen wilde maken. Ik? Een schildering in een kerk maken?

Daar moest ik even over nadenken.

Tuurlijk, ik heb wel eens een paar muurschilderingen gemaakt. In mijn huis. Waar verder niemand het kan zien. Maar ten eerste kan ik mijn schoonouders niets weigeren (Wim, Marianne, maak alsjeblieft geen misbruik van deze wetenschap), en ten tweede is het natuurlijk ook gewoon kicken een hele grote eer dat je gevraagd wordt. Dus ik kocht een zwarte, een witte en een knalroze raamstift, maakte een snelle schets en toog naar Zaltbommel.

En het resultaat… tja, daar ben ik eigenlijk best wel trots op. Anders zou ik er ook geen blog over schrijven. Helaas zie je het niet zo goed op de foto, dus een goede reden om in plaats van meer foto’s van de schildering nog meer foto’s te plaatsen van de prachtige kerk. Die absoluut een bezoekje waard is, mocht je in de buurt zijn. En maak dan meteen de klim naar boven, de toren op, voor een prachtig uitzicht. En mocht je een gezellige man zien, met een geruit overhemd en een snor, doe hem dan de groetjes. Dat is mijn schoonvader Wim.

blog_kerk_2 blog_kerk_5 blog_kerk_4
blog_kerk_6 blog_kerk_1

 

Het nieuwe Hip je Huwelijk in

De nieuwe Hip je Huwelijk in shop is online. Eigenlijk al 1,5 week, maar om de één of andere reden vind ik het nog een beetje spannend om aan de grote klok te hangen. Ondanks -of misschien zelfs juist vanwege- 10 jaar webshop ervaring.

Hoe dit komt? Ik denk omdat de nieuwe shop zó persoonlijk is geworden, zo ‘mij’. Zo anders dan de vorige. De vorige webshop begon heel persoonlijk en creatief, maar als ik eerlijk ben draaide het op een gegeven moment vooral om geld verdienen. Niet dat daar iets mis mee is, maar ik ben nu weer terug op het punt dat ik gewoon mooie dingen wil maken. Het nieuwe Hip je Huwelijk in is in alle opzichten een uiting geworden van wie ik ben en wat ik lief heb. Geen massaproductie meer, maar een kleine collectie waarin ik mijn liefde voor vintage, mooie materialen en technieken zoals edelsmeden en zeefdrukken kwijt kan. En die bovendien het perfecte excuus is om regelmatig bij een kringloopwinkel binnen te lopen (“ja schat, maar het is werk!”).

En iets waar zoveel persoonlijks en liefde in zit. Tja, dat maakt kwetsbaar.

Wat als er niemand zit te wachten op mijn kleine persoonlijke shop? Mijn liefdevol gemaakte producten?

Onzin natuurlijk. Met 10 jaar in de trouwbranche weet ik echt wel dat de markt er is. Dat er altijd behoefte is aan mooie persoonlijke producten. En dat er altijd mensen zullen zijn die de schoonheid en de kwaliteit van een uniek handgemaakt product zullen zien. Maar -potverdikkie- wat is het moeilijk om helemaal opnieuw te beginnen!

Een jaar (of langer) terug volgende ik een facebook-challenge van Gwendoline Teske. Ik weet niet meer precies wat de opdracht was, maar aan het begin van die challenge moest je in 1 zin omschrijven wat je wilde bereiken met je webshop. Ik schreef iets als:

Ik wil dat onontdekte pareltje zijn. Die webshop waarbij de bruid bij ontvangst van haar bestelling, al een beetje voelt dat het haar speciale dag is.

Zo heb ik mijn webshop altijd gezien, en dat doe ik nog steeds. En dat doel -en gevoel- ga ik alleen bereiken als ik naast mijn knikkende knieen ook mijn trotse hart laat horen. Want trots ben ik, en het is tijd om uit mijn schuilplaats te kruipen en te roepen:

Hallo Wereld! Hip je Huwelijk in is terug!

Nemen jullie een kijkje?

zakdoekje liefdesdoekje sisters

sixpence bruiloft blauw zilveren vintage manchetknopen bruiloft liefdesdoekjes