De moestuin in mei

Oke, het is eigenlijk al juni, maar de foto’s maakte ik al vorige week dus dat telt ook.

Het loopt niet helemaal volgens plan dit jaar. Ik loop al een tijd te sukkelen met m’n lijf, wat niet echt helpt. Deze maand heb ik nog 2 (misschien 3) onderzoeken staan in het Radboud UMC en Bernhoven en hopelijk wordt er dan wat meer duidelijk. Maar voor nu staat alles op een lager pitje. Hip je Huwelijk in. De nieuwe plannen met Susan. Dit blog. En de tuin dus ook. Daar baal ik van.

Maar ik doe wat ik kan, en het resultaat is toch best fijn. Mei is een prachtige tuinmaand. De maand dat alles (zo’n beetje) af is. Aan het eind van de maand zit bijna alles in de grond. De vruchten laten zich al zien en de eerste spinazie, radijsjes, snijbiet en rabarber zijn al geoogst. Groente uit eigen tuin op je bord. Daar kan ik zo blij van worden. Er is ook niets mooiers dan de eerste vruchten en groentes te zien verschijnen.

Behalve het oogsten en opeten natuurlijk.

En wat alle grote plannen van dit jaar betreft… tja.. Van de quinoa -waar we potverdorie 5 euro aan zaad hebben gebruikt- kwamen maar 3 plantjes op. De amarant waren prachtige donkerrode kleine plantjes, en het volgend moment waren ze opgegeten (damn you slakken!). En de mandragora.. dat bleek een koudekiemer. Haha, kansloos. Maar de zaadjes staan netjes in de koelkast, voor de vorm 😉

moeituinmei_kolen
De kolen toch maar even onder een netje gezet. Mocht ik ooit reïncarneren als duif dan ga ik meteen op zoek naar een moestuin. Zo’n moestuin is een soort a-la-carte restaurant voor duiven met jonge kolen als voor-, hoofd- en nagerecht.
moestuinmei_aardappel
Dit jaar hebben we maar liefst 3 soorten aardappel. Ideaal want als ze eenmaal gaan groeien is er geen plek meer voor onkruid (lees: je ziet het gewoon niet ;)) Dit is de bloeiende eersteling, die over een maand al klaar is!
moestuinmei_blauwebes
Al heel veel blauwe bessen. Zie je dat ze al een zweempje blauw in zich hebben?
moestuinmei_courgette
De eerste courgettes kunnen deze week geoogst worden!
moestuinmei_frambozen
Bergen frambozen, mmmmmm. (maar nooit genoeg in dit gezin)
moestuinmei_knoflook_ui_radijs
Ui, knoflook en daartussen de radijsjes die we inmiddels al op hebben 🙂
moestuinmei_mais_bonen
We gaan dit jaar weer proberen de mais en bonen samen te laten groeien. Eigenlijk moeten we tonkin-stokken kopen maar die dingen zijn zo duur. En dit is leuker. We hebben de mais al wat eerder gezet, dan wordt het hopelijk niet zo’n chaos als vorig jaar.
moestuinmei_spinazie_snijbiet
Snijbiet en spinazie. Trouwe moestuingroenten 🙂
moestuinmei_zwartebes
Heel veel zwarte bessen. Een beetje wrang maar geweldig als jam, en dit jaar ga ik er ook limonade van maken. Cassis uit eigen tuin, hoe cool is dat dan?
moestuinmei_komkommer
En tenslotte onze grote verrassing: gisteren zagen we opeens een joekel van een komkommer in de kas! Hij zat een beetje klem dus we hebben hem maar snel bevrijd.

 

De moestuin in maart

Ik ben, wat je noemt, een mooi weer tuinierder. Waar de echte moestuingek de hele winter doorgaat met plannen en begint te zaaien zodra het februari is, gaap ik en draai me nog eens om. Zodra de eerste zonnestralen zich laten zien, kruip ik uit mijn winterslaap en ga nadenken over het komende jaar. Maar dan moet ook alles meteen nu. Er moet nu besteld worden. Nu gezaaid. En die kas die we gingen kopen, die moet dan gisteren al in de tuin staan.

Afijn. Het seizoen is begonnen.

Foto: Susan Swiggers Fotografie
Foto: Susan Swiggers Fotografie

Inmiddels staan de eerste zaailingen lekker te groeien op de vensterbank en zitten de uien en knoflook al in de grond. En die kas? Die staat al te pronken in de tuin!

Wat leuk is aan een flinke moestuin hebben, is dat je elk jaar volop kan experimenteren. Vorig jaar waren de probeersels onder andere quinoa en tomatillo. Ondanks ons niet bepaald zuid-amerikaanse klimaat deden beide het prima dus die komen terug (al is er ook maar zoveel salsa verde wat je kunt eten).  We hebben zelfs 2 verschillende soorten quinoa gekocht. In leuke kleurtjes, want een functionele tuin is al saai genoeg. Wel gaan we ze beter vastzetten want echt stevig zijn ze niet, dus na de eerste flinke waaibui lagen ze vorig jaar om. Exit mooie kleuren.
En over mooie kleuren gesproken: we gaan ook amarant zetten dit jaar. Nou heb ik daar nog een hele zak van in de kast staan (al jaren), typisch zo’n wat-moet-ik-ermee-graantje, maar ja, het is dus wel een mooie plant. En dat telt ook.

De experimenten van dit jaar richten zich verder natuurlijk vooral op het kweken in de kas. Daarover binnenkort meer, want die verdient wel een eigen blogje.

blog_tuinmaart_4foto

Niet eetbaar, en ook niet mooi: mandragora. Mandragora? Waar ken ik dat ook alweer van? Van Harry Potter. En Harry is Heilig. Dus Mandragora moet in de tuin. Overigens zei de oudste dochter meteen: “Harry Potter? Nee joh dat is van Fantasia!”. Generatieverschil. Hoe dan ook: wereldberoemd plantje, ook al is ie lelijk.

Wat ik dit jaar ook anders wil gaan doen is in onze ‘gewone’ tuin ook groenteplanten te zetten. Van een vriendin kreeg ik het boek “de eetbare tuin” van alys fowler. Niks wisselteelt. Permacultuur! Alles door elkaar dus. Maar dan wel een beetje mooi graag. Bij 100m2 moestuin ga ik me daar nog mooi niet aan wagen, maar zo hier en daar wat in de voortuin of achtertuin. Moet kunnen. En hoe handig moet het zijn om niet he-le-maal naar de moestuin te lopen (wel 400 meter), maar gewoon wat uit je tuin te trekken. Gemak dient de mens tenslotte.

Best veel plannen. Misschien neem ik eerst nog maar even een kop thee. Ik moet nog steeds een beetje bijkomen van die winterslaap.